Van armoede naar welvaart

(Leestip)

Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen

Suzanna Jansen neemt je mee op reis door een tweeledige geschiedenis: die van haar voorouders, tot vijf generaties terug, en die van de strafkolonie in Veenhuizen.

De historie van wat in de achttiende eeuw begint als een heropvoedingskamp voor landlopers en andere nooddruftige lieden en eindigt als een gevangenis zoals wij die nu kennen, wordt verweven met een opmerkelijke familiegeschiedenis. Dapper vertelt Suzanna Jansen over de armoede, het verval, en de strijd ertegen – vooral door de vrouwen – van haar voorouders. Ze probeert te ontdekken wat hen in de ellende heeft gestort en hoe het generaties later toch nog goed kwam, mede dankzij haar vastberaden oma. Leerzaam en ontroerend. (Klik op de foto om naar de website van Suzanna Jansen te gaan.)

Het pauperparadijs

Contact met vroeger

Naarmate je ouder wordt, ga je meer interesse krijgen in je verleden. Ik merk het aan mezelf. Ik ga weer op zoek naar oud-klasgenoten en vroegere vriendinnen. Waarom? Niet omdat ik iets zou missen of behoefte heb aan meer contacten. Ik heb het druk genoeg met mijn leven zoals het nu is en aan leuke en goede contacten ontbreekt het me allerminst. Misschien is het omdat je jezelf nog beter wilt leren kennen en je verleden daarvoor belangrijk is. Maar ik ben vooral ook nieuwsgierig naar wat er is geworden van de mensen die een, al dan niet belangrijke, rol in mijn leven hebben gespeeld.

Een paar jaar geleden ontdekte ik bij toeval dat een oude schoolvriendin bij mij in de buurt woonde. Toen ik een keer koffie bij haar ging drinken, bekenden wij allebei dat we elkaar op de middelbare school bewonderden. We vonden elkaar in die tijd ‘cool’ en zelfverzekerd. We moesten er hartelijk om lachen, want hoe onzeker waren we beiden niet als tieners!

Ook daarom is het goed om eens contact te hebben met mensen die in het verleden je pad gekruist hebben. Het biedt ineens een heel ander perspectief op je jeugd; op wie je was en misschien op wie je nu bent.

Cora als puber

Die fijne vakanties van toen

1974. Een jaar dat bij veel mensen in het geheugen staat gegrift vanwege de nederlaag tegen Duitsland in het wereldkampioenschap voetballen. En wij waren dat jaar uitgerekend in Duitsland op vakantie, in Hahnenklee in de Harz. Daar hadden mijn ouders vast niet bij stilgestaan.

Maar ik hield me in die tijd zeker niet met voetbal bezig (nu overigens ook niet). Ik was druk met het opbouwen van een sociaal leven, netwerken, toen al, want dat is wat je doet als meisje van 13. En verliefd worden op elke jongen die het waard is om verliefd op te worden. Zelfs een oud klasgenootje van de lagere school wist zich onlangs nog te herinneren hoe snel ik me het hoofd op hol liet brengen.

Die zomer had ik een van de beste vakanties uit mijn jeugd. Dankzij het zwembad en een enorme groep enthousiaste vrienden. Met een paar ervan heb ik kort geleden weer contact gehad, waaronder de Vlaamse knul voor wie ik die zomer was gevallen. Leuke herinneringen opgehaald en foto’s uitgewisseld die we nog niet van elkaar kenden.

De 'bende' van de Harz; genomen met mijn eerste eigen camera.

Misschien heeft u ook mooie vakantieherinneringen en wilt u die verhalen op papier zetten, maar weet u niet hoe u dat moet aanpakken. Ik kan u daarbij helpen. Ik kom graag met u praten om te horen hoe geweldig uw vakanties als kind waren. Neemt u eens contact met me op, het verplicht u tot niets.

Tour de France 1984

De Tour is weer van start gegaan. Hoewel ik geen wielerliefhebber ben, denk ik elk jaar in juli weer met plezier terug aan de Tour van ‘84. Ik woonde toen in Frankrijk, Cergy-Pontoise om precies te zijn, en ik werkte als receptioniste in het lokale Novotel. Dit werk deed ik met liefde, want je ontmoet veel mensen en er gebeurt altijd wat in zo’n hotel. In dat jaar, 1984 dus, ging de vijfde etappe van de Tour de Frans van Béthune naar Cergy-Pontoise en beide hotels in deze toen gloednieuwe, maar nog niet zo grote stad waren volgeboekt met de wielerploegen en hun gevolg. Het bruiste van de dynamiek en de sportiviteit en van de bekende sportmensen, zoals Laurent Fignon, Bernhard Hinault en Jan Raas. Maar ook minder sportieve prominenten kwamen bij mij aan de balie, zoals Ed Nijpels, toen nog minister van milieu, maar van wie ik geen idee had wie het was, want ik was al vier jaar weg uit Nederland.

Tour de France 1984, 5e etappe, Béthune - Cergy-Pontoise

Hoe geruchten rond kunnen gaan, bleek toen ik werd uitgenodigd voor een drankje door een paar ‘gewone’ Nederlanders die al langer in ons hotel verbleven. Toen ik de volgende dag op mijn werk kwam, vloog een collega op me af en wilde alles weten over het diner met de Nederlandse wielrenners…

Brengt dit ook bij u goede herinneringen naar boven? Zou u er een boek over kunnen schrijven? Waarom niet? Neem eens contact met me op voor informatie of kijk hier hoe u dit kunt realiseren.

Op een mooie pinksterdag…

Dit liedje van Leen Jongewaard en André van den Heuvel had voor mijn vader een heel bijzondere waarde. Ik was zijn enige dochter en hij mocht dit vroeger graag voor mij zingen. ‘Het kan van een behanger zijn of van een Franse zanger zijn..’. Dat van die Franse zanger, dat had ik overigens best graag gewild… (Frans was hij wel, geen zanger.)

In de musical Heerlijk duurt het langst (1965) van Annie M.G. Schmidt, speelde Jongewaard de rol van kruidenier Kees Bloem en zong hij ‘Op een mooie pinksterdag’. Het nummer was bedoeld als rustpunt, zodat de rest van de cast zich kon verkleden. Het werd een onverwacht succes.

Iedereen heeft zo wel een liedje of een deuntje dat hem dierbaar is. Omdat de woorden een bijzondere betekenis hebben of omdat de melodie herinnert aan een speciale periode in je leven. Als je zo’n lied dan weer hoort, komen alle herinneringen weer naar boven.

‘Ach, die tijd… ik zou er een boek over kunnen schrijven.’ Waarom niet? Doe het gewoon! U hoeft het niet alleen te doen. Ik kan u erbij helpen. Samen maken we van uw verhaal, of van dat van uw familie, een boek of een beelddocument. Kijk hier hoe we dat kunnen doen. Ik kom er graag eens met u over praten.

Het verhaal van uw familie

Wat kan oma toch prachtig vertellen over vroeger. En wat zou het mooi zijn als die verhalen bewaard bleven. Want de kleintjes hebben er nu nog geen belangstelling voor, maar op een dag zullen ze willen weten waar ze vandaan komen.

Laat uw familieverhaal vastleggen in woord of in beeld. Of beide. Maak er een mooi boek van of een dvd waarin u, als degene die iets wil nalaten of als gehele familie, uw verhaal vertelt en we er samen met andere professionals een  dierbaar document van maken. Om samen te lezen, te bekijken of te bewaren voor het nageslacht.

Laat iets van uzelf na…